مقدمه: رضایتمندی از خدمات درمانی به دلیل سر و کار داشتن با سلامت افراد جامعه، از اصلی ترین اهداف هر جامعه است. در ایران خدمات بهداشتی-درمانی سرپایی و بستری به ایثارگران و خانواده آنان، در قالب بیمه تکمیلی (بیمه ایران) ارائه شده است. در این پژوهش میزان رضایتمندی از میزان پرداخت از جیب در جامعه تحت پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران (افراد جانباز، خانواده جانباز و ایثارگران شاهد) در سال 1396 مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی در خصوص رضایت سنجی جامعه ایثارگران تحت پوشش بیمه تکمیلی، از میان 1177 فرد مورد مطالعه که خدمات سلامت دریافت نموده بودند، در طی یکسال قبل از جمع آوری داده ها، 622 نفر نیازمند سند دریافت هزینه از بیمه بودند که مقاله حاضر به بررسی وضعیت رضایت این گروه از گیرندگان خدمت می پردازد. جهت جمع آوری داده ها در این مطالعه، از پرسشنامه مطالعه مشابه در سال 1394 که توسط همین گروه تحقیق اجرا شده بود، استفاده شد که در این مطالعه ابعاد کیفیت خدمات نیز به آن افزوده شده است. داده ها از طریق نرم افزار SPSS ویرایش 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و بررسی توصیفی و تحلیلی داده ها شامل آزمون های کای دو و رگرسیون لوژستیک جهت بررسی عوامل موثر بر عدم رضایتمندی انجام شد. یافته ها: از میان افرادی که از خدمات بیمه برای خدمت سرپایی استفاده کرده بودند، در طی یکسال گذشته 52/8 درصد برای دریافت خدمات بهداشتی درمانی پرداخت از جیب داشتند. در خصوص شاخص های رضایتمندی گیرندگان خدمت از بیمه تکمیلی شامل رضایت از مدت زمان انتظار، ارائه دهندگان خدمت، فاصله مکانی محل دریافت خدمت و روند دریافت هزینه از بیمه، بیشترین رضایتمندی مربوط به رضایت از ارائه دهندگان خدمت با فراوانی 69 درصد و کمترین رضایت مندی مربوط به زمان انتظار با فراوانی 33 درصد بود. از دیدگاه جمعیت ایثارگران مورد مطالعه حاضر، مهمترین مشکل روند دریافت هزینه از بیمه، زمان طولانی بازپرداخت (با فراوانی 43 درصد) و پس از آن عدم پرداخت یا پرداخت ناقص (با فراوانی 28 درصد) بود. در خصوص عوامل مؤثر بر رضایتمندی گیرندگان خدمت، مدت انتظار و وضعیت دریافت هزینه عواملی بودند که در عدم رضایتمندی از روند دریافت هزینه، ارائه دهندگان خدمت و زمان انتظار مؤثر بودند بدین ترتیب که با افزایش مدت زمان انتظار و نیز دریافت نکردن هزینه، عدم رضایتمندی نیز افزایش یافته بود. در خصوص رضایت از فاصله مکانی محل دریافت خدمت، وجود بیماری زمینه ای و وضعیت دریافت هزینه، عوامل مؤثر در عدم رضایتمندی بودند. به طوری که با وجود بیماری زمینه ای در ایثارگر، عدم رضایتمندی از فاصله مکانی بیشتر شده بود و بعلاوه در موارد عدم دریافت هزینه نیز نارضایتی افزایش یافته بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، کاهش میزان موارد پرداخت از جیب از یک سو و از سوی دیگر برطرف نمودن موانع رضایتمندی از روند دریافت هزینه توسط ایثارگرانی که پرداخت از جیب داشته اند، اهمیت بسزایی دارد. کاهش مدت زمان انتظار و افزایش مواردی که بازپرداخت هزینه را داشته باشند باعث افزایش رضایتمندی خواهد شد. مهمترین مشکل در رضایتمندی از روند دریافت هزینه از بیمه، زمان طولانی باز پرداخت بوده است. پیشنهاد می شود مطالعات بعدی جهت ارزیابی و اعمال راهکارهای ارتقای روند دریافت هزینه انجام شوند.

پرداخت های مستقیم از جیب به عنوان یکی از منابع تامین مالی در نظام سلامت است که امروزه خانوارهای زیادی را با هزینه های کمرشکن سلامت مواجه کرده است. هدف از این مطالعه برآورد هزینه های پرداخت از جیب خدمات سرپایی تشخیصی در بیمارستان های آموزشی قزوین بود. مطالعه حاضر به صورت مقطعی بر روی 800 نفر مراجعه کننده به خدمات تشخیصی سرپایی با استفاده از مصاحبه ساختاری و بررسی اسناد انجام شد. درصد هزینه های پرداخت از جیب از روش تقسیم هزینه های پرداخت از جیب بر مجموع هزینه های پرداختی (پرداخت از جیب + سازمان بیمه گر) به ارائه دهنده خدمت به دست آمد. تحلیل داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی بود. 76 درصد مراجعه کنندگان دارای پوشش بیمه ای بود. و یا شرایط استفاده از بیمه را داشتند. بین سن مراجعه کنندگان و پرداخت از جیب رابطه معنی دار نبود. بین جنس مراجعه کنندگان و پرداخت از جیب درخدمات آزمایشگاهی در بیمارستان شهید رجایی رابطه معنی دار بود (0.035=P). هم چنین بین جنس مراجعه کنندگان و خدمات تصویر برداری در بیمارستان بوعلی سینا رابطه معنی دار برقرار بود (0.042=P). درصد هزینه های مستقیم پرداخت از جیب مراجعه کنندگان آزمایشگاه به ترتیب در بیمارستان های شهید رجایی، بوعلی سینا، قدس و کوثر معادل 52 درصد، 45 درصد، 46 درصد و 42 درصد بود و در بخش تصویر برداری این بیمارستان ها به ترتیب 50 درصد، 41 درصد، 41 درصد و 46 درصد بود. پرداخت های مستقیم از جیب عمدتا نزولی هستند و کاهش این هزینه ها با استفاده از افزایش پوشش و عمق بیمه ارتقای سلامت افراد و عدالت را در بر خواهد داشت.

زمینه و هدف: سازمان جهانی بهداشت حفاظت مردم در برابر هزینه های بیماران را به عنوان یکی از3 هدف اصلی نظام سلامت تعیین کرده است. نگرانی در مورد هزینه های سلامت مردم امروزه توجه سیاستگذاران و دانشگاهیان را در بسیاری از کشورها به خود جلب کرده است. این مطالعه با هدف برآورد پرداخت مستقیم از جیب بیماران برای هزینه های درمان در شهر قزوین در سال 1388 بر مبنای دهکهای درآمدی انجام شده است.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1388 بر روی 384 خانوار شهر قزوین انجام شد. ابزار اندازه گیری پرسش نامه ای شامل 25 سوال بود که روایی و پایایی آن توسط پژوهشگران سنجیده شد. سپس پرسش نامه ها بین خانوارها توزیع و در نهایت داده ها توسط آمار توصیفی با استفاده از برنامه spss تجزیه و تحلیل شد.نتایج: میانگین پرداخت از جیب بیماران نسبت به کل هزینه پزشکی در مدت مطالعه 59.7 درصد بوده که بیشترین میزان مربوط به دهک اول (67.5 درصد) و کمترین میزان مربوط به دهک پنجم (45.5 درصد). میانگین کل پرداخت از جیب به میانگین کل درآمد خانوارها 7.3 درصد می باشد که بیشترین مقدار مربوط به دهک اول (کمترین میزان درآمد) با 19 درصد و کمترین میزان 3.6 درصد در دهک دهم می باشد.نتیجه گیری: علی رغم پوشش بیمه پایه، پرداخت مستقیم از جیب در خانوارهای مورد مطالعه شهری ( 59.7درصد) بالا بوده و در بین دهکهای پایین درآمدی (دهک اول) درصد قابل توجهی (19 درصد) از درآمد خانوار را تشکیل می دهد.

زمینه و هدف: سازمان جهانی بهداشت تاکید ویژه ای بر حفاظت خانوارها در برابر هزینه های خدمات سلامت کرده است. بیماران نه تنها از بار بیماری، بلکه از بار ناشی از تامین مالی سلامت خود رنج می برند. هدف از پژوهش حاضر برآورد و تعیین هزینه های پرداخت از جیب و بررسی عوامل تاثیرگذار بر بروز هزینه های کمرشکن ناشی از دریافت خدمات درمانی توسط بیماران قلبی- عروقی در استان خوزستان است. روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال 1394 به انجام رسید. 100 نفر از بیماران قلبی- عروقی مراجعه کننده به بیمارستان های آموزشی شهر اهواز مورد بررسی قرار گرفتند. سهم پرداخت از جیب بیماران برآورد گردید و با استفاده از مدل اقتصاد سنجی لاجیت عوامل تاثیرگذار بر هزینه های کمرشکن تعیین شد. تجزیه تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و Stata انجام گردید.یافته ها: میزان پرداخت از جیب هر بیمار قلبی- عروقی به طور متوسط 16.008.936 ریال طی یک سال بود. همچنین 55 درصد از بیماران با هزینه های کمرشکن مواجه بودند. سطح درآمد و بعد خانوار تاثیر منفی و معنادار و وضعیت اشتغال بیماران تاثیر مثبت اما غیرمعنادار بر روی هزینه های کمرشکن بیماران دارد.نتیجه گیری: هزینه های دارویی و بستری بیشترین سهم از هزینه های پرداخت از جیب بیماران قلبی- عروقی را دربرمی گیرند و باید مورد توجه سیاست گذاران قرار گیرند. با افزایش سطح درآمد و بعد خانوار، خانواده کمتر با هزینه های کمرشکن مواجه خواهد شد. از طریق تقویت پوشش بیمه ای و کمک بیشتر دولت می توان میزان پرداخت از جیب بیماران قلبی- عروقی را کاهش داد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: بیمه های درمانی یکی از مهمترین ارکان تأمین مالی در نظام سلامت، جهت کاهش نابرابری در پرداخت از جیب هستند. با توجه به اهمیت بیمه ها، افزایش پرداخت از جیب خانوار، افزایش تقاضا برای بیمه های خصوصی و تعدد صندوق های بیمه ای، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر انواع بیمه های درمانی بر پرداخت از جیب خانوار شهری ایران انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و از حیث هدف کاربردی است که به صورت مقطعی در سطح ملی انجام شد. حجم نمونه شامل 17809 خانوار شهری استان های ایران در سال 1395 بود که از حجم نمونه مرکز آمار ایران انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه هزینه-درآمد خانوار بودکه توسط مرکز آمار ایران تهیه و تکمیل گردید. نتایج در نرم افزار Stata 14 و با روش اقتصادسنجی انتخاب نمونه مضاعف برآورد گردید. یافته ها: نتایج نشان داد باسواد و متأهل بودن سرپرست خانوار، بعد خانوار، تعداد کودکان و سالمندان، میزان ثروت خانوار، مخارج سرانه دخانیات و آموزش و درآمد سرانه تأثیر مستقیم بر احتمال خرید بیمه درمانی توسط خانوار داشتند. همچنین خانوارهایی که یکی از انواع بیمه های درمانی را خریداری نموده اند نسبت به سایر خانوارها پرداخت از جیب بیشتری داشتند و خانوار با بیمه های خدمات درمانی، تأمین اجتماعی و نهادها و سازمان های خاص به ترتیب بیشترین میزان پرداخت از جیب را داشتند. نتیجه گیری: تفاوت معنی دار پرداخت از جیب در بین انواع بیمه های درمانی، ایجاد یک نظام یکپارچه بیمه ای را ضروری می سازد که در آن ضمن اینکه همه افراد جامعه را شامل می شود سطح پوشش یکسانی برای کالا و خدمات سلامت ارایه می دهد. از طرفی، یکسان سازی انواع تعرفه های درمانی در بیمه های مختلف می تواند شکاف در پرداخت از جیب خانوار را کاهش دهد. همچنین، سیستم کنترل و نظارت دقیق بر کیفیت خدمات سلامت توصیه می شود.

پیش زمینه و هدف: یکی از ابعاد مهم طرح تحول نظام سلامت، حفاظت خانوارها و بیماران در برابر هزینه های درمانی می باشد که علاوه بر بار بیماری خود، از بار مالی پرداخت هزینه های درمانی رنج می برند. این مطالعه باهدف برآورد پرداخت از جیب بیماران برای هزینه های درمانی در شهر ارومیه در سال 1396 انجام شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی برای برآورد پرداخت از جیب بیماران، گردآوری اطلاعات در سه مرحله از تعداد 400 خانوار که به صورت تصادفی از طریق مراکز بهداشتی و درمانی چهار نقطه اصلی شهر انتخاب شده بودند؛ صورت پذیرفت. داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه با سرپرست خانوار؛ پرونده های بیمارستانی؛ سازمان های بیمه ای و تصویب نامه هییت وزیران گردآوری شد و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میزان پرداخت از جیب بیماران به طور متوسط 07/53 درصد محاسبه گردید. بیمه های پایه 79/32 درصد، بیمه های مکمل 17/11 درصد و بخش خوددرمانی 94/2 درصد از کل هزینه های درمان را به خود اختصاص داده بودند. بحث و نتیجه گیری: نتایج بررسی میزان پرداخت از جیب بیماران و مقایسه با مطالعات قبل از اجرای طرح تحول سلامت نشان از آن دارد که این طرح در بخش بستری بسیار موفق عمل نموده و میزان آن نسبت به هدف تعیین شده بسیار کاهش یافته است؛ اما در بخش سرپایی نتوانسته است عملکرد موفقی داشته باشد؛ که دلیل عمده آن نیز هزینه های بالای خدمات دندانپزشکی و عدم حمایت توسط سازمان های بیمه ای است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.